@एस.आचार्य गोरखा  गोरखा-२ को चुनावी मैदानमा अचम्मको 'जादु' देखिएको छ। हिजोसम्म धर्मलाई "अफिम" भन्दै मन्दिरका पुजारीलाई देख्दा नाक खुम्च्याउने नेताहरू आजभोलि गोरखकाली मन्दिरको पेटीमा 'प्रसाद' थाप्न लाइन लागेको देखिन्छन्। विशेष गरी, द्वन्द्वात्मक भौतिकवादको कसम खाएर हिँड्ने र "म त नास्तिक हुँ" भन्दै गर्व गर्ने कमरेडहरू समेत अहिले गोरखनाथको 'रोट' (प्रसाद) देख्दा निकै भावुक बन्न थालेका छन्। 'मार्क्स' बिर्सिए, 'प्रसाद' सम्झिए! चुनावी अभियानको क्रममा गोरखकाली पुगेका एक नेताले निकै श्रद्धापूर्वक रोट ग्रहण गरेको दृश्य देख्दा स्थानीयहरू चकित परे। मन्दिर बाहिर उभिएका एक वृद्धले व्यङ्ग्य गर्दै भने, "हिजोसम्म देउता मान्दैनौँ भन्नेहरूलाई आज चुनावले आस्तिक बनायो। रोट त बहाना हो, यिनलाई त भोटको तिर्खा लागेको हो।" यस्तो छ नेताको 'मौसमी' श्रद्धा: * भाषणमा: "हामी रुढीवादी परम्परालाई ध्वस्त पार्छौँ।" * व्यवहारमा: मन्दिरको सिँढीमा शिर झुकाएर 'फोटो सेसन' र प्रसाद ग्रहण। * उद्देश्य: हिन्दु मतदाताको सेन्टिमेन्ट बटुलेर बाकस भर्ने दाउ। भोटको लागि 'रोट' रणनीति राजनीतिमा नैतिकता भन्दा संख्या ठूलो हुन्छ भन्ने कुरा यी नेताहरूले राम्ररी बुझेका छन्। त्यसैले त होला, गाउँमा जाँदा जनवादी गीत गाउने मुखले मन्दिरमा पुग्दा सुटुक्क "गोरखनाथको जय" भन्न पनि हिचकिचाउँदैनन्। चुनाव सकिएपछि यी रोटका टुक्राहरू र मन्दिरका पुजारी उनीहरूका लागि फेरि "सामन्ती अवशेष" बन्ने निश्चित छ। अहिले गोरखाका चोक-चोकमा एउटै प्रश्न सुनिन्छ— "के रोट चपाउँदैमा चुनाव जितिन्छ र कमरेड? कि जनताले यो 'भोट-प्रसाद'को चटक बुझिसके?"