@एन.बी.एम. क्षेत्री काठमाडौँ | राजनीतिक डेस्क देशकै सबैभन्दा पुरानो र लोकतान्त्रिक आन्दोलनको नेतृत्व गरेको दाबी गर्ने नेपाली कांग्रेस आज आफ्नै आन्तरिक अव्यवस्थाको दलदलमा फसेको छ। विशेष महाधिवेशनपछि संगठन सुदृढ हुने अपेक्षा गरिए पनि पार्टीभित्र नेतृत्वको असक्षमता, गुटगत स्वार्थ र निर्णयहीनताले चरम भद्रभैलो सिर्जना भएको छ। निर्वाचनपछि पनि एकता होइन, झन् गहिरो विभाजन नव-निर्वाचित कार्यसमितिले पार्टीको विवरण अद्यावधिक गर्न निर्वाचन आयोगमा निवेदन दिए पनि पार्टीभित्र विश्वासको संकट कायमै छ। जिम्मेवारी बाँडफाँड, विभाग गठन, नीति र राजनीतिक लाइन तय गर्ने विषयमा सहमति जुट्न नसक्दा कांग्रेस औपचारिक रूपमा चलिरहेको तर व्यवहारिक रूपमा थला परेको अवस्था देखिन्छ। गुटबन्दीको बन्धक बनेको पार्टी कांग्रेसभित्र आज विचार होइन, व्यक्ति र गुट हावी छन्। पार्टीका हरेक निर्णय गुटीय समीकरणअनुसार हुने गरेको आरोप स्वयं कांग्रेस नेताहरूले नै सार्वजनिक रूपमा लगाउन थालेका छन्। एक नेताले नाम नछाप्ने सर्तमा भने, “पार्टी अब नीति निर्माणको थलो होइन, पद र भागबण्डाको अखडा बनेको छ।” जनतासँग टाढिँदै कांग्रेस सरकारमा रहँदा जनअपेक्षाअनुसार काम गर्न नसक्नु र प्रतिपक्षमा हुँदा पनि सशक्त आवाज उठाउन नसक्नु कांग्रेसको अर्को ठूलो कमजोरी बनेको छ। महँगी, बेरोजगारी, भ्रष्टाचार र सुशासनजस्ता मुद्दामा स्पष्ट अडान नदेखिँदा कांग्रेस जनताको भरोसाबाट क्रमशः टाढिँदै गएको राजनीतिक विश्लेषकहरूको भनाइ छ। युवा र तल्लो तह निराश पार्टीका तल्लो तहका कार्यकर्ता र युवा पंक्ति नेतृत्वप्रति निराश देखिन्छन्। “हामी चुनावमा खटिन्छौँ, आन्दोलनमा लड्छौँ, तर निर्णय गर्ने ठाउँमा सधैं उही अनुहार र उही गुट,” एक युवा कांग्रेस कार्यकर्ताको गुनासो छ। इतिहासको गौरव कि वर्तमानको बोझ? बीपी कोइरालाको विचार, लोकतान्त्रिक मूल्य र बलिदानको इतिहास बोकेको कांग्रेस आज आफ्नै इतिहासको बोझले थिचिएको पार्टी बन्दै गएको छ। समयअनुसार आफूलाई रूपान्तरण गर्न नसके कांग्रेस राजनीतिक रूपमा अप्रासंगिक बन्ने जोखिममा पुगेको चेतावनी विज्ञहरूले दिइरहेका छन्। निष्कर्ष: आत्मसमिक्षा कि पतन? नेपाली कांग्रेसका लागि अहिलेको अवस्था चेतावनीको घण्टी हो। गुटबन्दी तोडेर स्पष्ट राजनीतिक दिशा तय गर्ने, नेतृत्वमा जवाफदेहिता स्थापित गर्ने र जनताको मुद्दालाई प्राथमिकतामा नराखे 👉 कांग्रेसको भद्रभैलो केवल आन्तरिक समस्या मात्र नरही राष्ट्रिय राजनीतिमा यसको भूमिकामाथि नै प्रश्न उठ्नेछ। अब कांग्रेससँग दुई विकल्प मात्र बाँकी छन्— आत्मसमिक्षा र सुधार, वा इतिहासको पानामा सीमित हुँदै जानु।