पुस २२, २०८२
सुनारले लामो समयदेखि दलित अधिकार, आत्मसम्मान र सामाजिक न्यायका लागि आन्दोलन चलाउँदै आएका थिए। तर यो कदमले दलित आन्दोलनभित्र गहिरो विभाजन र आलोचना निम्त्याएको छ। धेरै सामाजिक कार्यकर्ता, पत्रकार तथा दलित समूहहरूले यसलाई आन्दोलनको धोका, राजनीतिक व्यवस्थापन, वा व्यक्तिगत लाभको साधन भन्दै कडा प्रतिक्रिया दिएका छन्। कतिपयले बताएका छन्—“आन्दोलन एक व्यक्तिमा केन्द्रित भई पार्टी व्यवस्थापनमा विलय भयो।”नेविसंघका केन्द्रीय सदस्य गणेश विश्वकर्मा ले यसलाई ‘मुक्ति होइन, आत्मसमर्पण’ भनेका छन् भने अन्य दलित अभियन्ता र पत्रकारहरूले इतिहास बनाउने सुनौलो मौका गुमेको टिप्पणी पनि सार्वजनिक गरेका छन्।
रास्वपा अहिले मेयर बालेन्द्र साह (बालेन) लगायत २६ जना केन्द्रीय सदस्यको साथमा राजनीतिक गतिविधि तेज पार्न लागेको बेला सुनारको प्रवेशले पार्टीभित्रै पदाधिकारी विस्तार र रणनीतिक समायोजन को संकेत दिएको छ। पार्टीले अन्य नेताहरूलाई केन्द्रीय सदस्यमा टुंगो लगाएको खबर पनि आएको छ। राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार, सुनारको प्रवेशले रास्वপার दलित मतदाता, सामाजिक न्याय समर्थक समूह, र विकेन्द्रकृत आन्दोलनका पाठकवृन्दहरूलाई पार्टीभित्र ल्याउन सहयोग पुर्याउन सक्छ, तर यसले आन्दोलनगत चेतना र स्वायतता माथि प्रश्न उठाएको छ।
श्रोतहरूका अनुसार, सुनारले आफ्नो निर्णयलाई ‘देश र समुदायको हितमा ठूलो साझेदारी’ भनी समर्थन गरेका छन्, तर आलोचकहरूले यसलाई आन्दोलनको अन्त्य र राजनीतिक समायोजनको सुरुवात मान्ने गरेका छन्। यसले नेपाली राजनीति र आगामी प्रतिनिधि सभा निर्वाचनको रणनीतिक रूपरेखा माथि ठूलो प्रभाव पार्ने अनुमान गरिएको छ।
