पुस १२, २०८२
काठमाडौंका मेयर बालेन साह, उपप्रधान एवं गृहमन्त्री रवि लामिछाने र नेपाल विद्युत प्राधिकरणका प्रबन्ध–निर्देशक कुलमान घिसिङ एउटै दिशामा उभिए जस्तो देखिएपछि राजनीतिक वृत्तमा नयाँ बहस सुरू भएको छ।तीनै व्यक्तित्व अलग–अलग भूमिका र पृष्ठभूमिबाट आएका भए पनि “काम गर्ने शैली, कडाइ र परिणाममुखी सोच” का कारण सार्वजनिक छलफलमा बारम्बार तुलना हुने गरेका छन्। सामाजिक सञ्जालमा केही प्रयोगकर्ताले त “यदि बालेन, रवि र कुलमान एउटै मोर्चा बने भने देशले तीव्र परिवर्तन देख्थ्यो” जस्ता टिप्पणीसमेत गरेका छन्।
विशेषज्ञहरू भने सावधानी अपनाउन सुझाव दिन्छन्। उनीहरूका अनुसार—
जवाफदेही शासन बिना कुनै व्यक्ति मात्रले प्रणाली बदल्न सक्दैन
संविधान र प्रक्रियाअनुसार काम नगरी लोकप्रिय निर्णयले दीर्घकालीन असर पार्न सक्छ
प्रत्येक क्षेत्रमा भूमिका, अधिकार र सीमारेखा फरक–फरक हुन्छ
यद्यपि जनतामा कामदेखिने नेतृत्वप्रतिको आस्था उच्च देखिएको विश्लेषण गरिन्छ। बालेन स्थानीय शासनमा सशक्तीकरण, रवि प्रशासनिक सुधार, र कुलमान ऊर्जा क्षेत्रमा सुधारका कारण चर्चामा छन्।राजनीतिक विश्लेषकहरू भन्छन्, “व्यक्ति होइन, संस्थालाई मजबूत बनाउने दिशातिर ध्यान गयो भने मात्र दिगो सुधार सम्भव हुन्छ।”.....
